Α ρε Ελλαδάρα, πότε θα πατήσεις στα πόδια σου?
Κοιτάζοντας τα νέα σήμερα, η εικόνα δεν είναι και η καλύτερη. Ναι είναι μονόπλευρη, αλλά τα γεγονότα δεν λένε ψέματα.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, μια απο τις μεγαλύτερες πηγές εσόδων του Ελληνικού κράτους ειναι ο τουρισμός. Όμως με τις Ευρωπαϊκές χώρες σε ύφεση από την αρχή του έτους, είναι σχετικά αναμενόμενη η κάμψη του Τουρισμού - κατά 8,6% όπως σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα. Το αντίκτυπο αυτής της πραγματικότητας θα φανεί τον χειμώνα, με πιθανώς περαιτέρω ελάττωσης του ρυθμού ανάπτυξης της χώρας, με ότι συνέπειες έχει αυτό στην ανεργία και οικονομία.
Συνεχίζεται η μείωση της τουριστικής κίνησης
Η δεύτερη βόμβα της οικονομίας, η καλύτερα της παραοικονομίας, οι μεταχρονολογημένες επιταγές. Ελαττωμένη κίνηση στα καταστήματα (οι Έλληνες αρχίζουν επιτέλους να αποταμιεύουν!) σημαίνει και λιγότερος τζίρος, αλλά ταυτόχρονα λιγότερο ή και καθόλου κέρδος και ταυτόχρονη πιθανή αύξηση της ανεργίας, που οδηγεί σε περαιτέρω μείωση της κατανάλωσης. Και αναρωτιέσαι μια οικονομία που στηρίζετε σε δάνεια και ψευτο-δάνεια (επιταγές) πότε θα καταρρεύσει? Προσωπικά αυτό είναι το μεγαλύτερο ρίσκο της οικονομίας αυτήν την περίοδο, θυμίζοντας αρκετά τα toxic loans των Αμερικάνικων τραπεζών.
Τα 2 δισ. ευρώ «έπιασαν» οι ακάλυπτες επιταγές
ΥΠΟΙΟ: Ανάγκη επίσπευσης των διαρθρωτικών αλλαγών
Και πώς θα συγκρατίσουμε το έλλειμα? Φορολογία αντί για αναπτυξη...
Στα 11,6 δισ. το εμπορικό έλλειμμα
Και σαν να μην εφτανε η φορολογία, αυξηση και της βενζίνης...
Καύσιμα: Σκαρφαλώνει η αμόλυβδη
Ναι είμαι αρκετά απαισιόδοξος για την Ελλαδαρα μας. Έχοντας ζήσει την κρίση στην Αγγλία 8 μήνες πριν, βλέποντας τα αποτελέσματα σε χαμένες δουλείες (2.5 εκατομμύρια άνεργοι!), κατάρρευση επιτοκίων και κρατικοποιήσεις τραπεζών βλέπω την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Πότε η ανάκαμψη? Ας βγουν πρώτα από την ύφεση όλοι οι άλλοι και μετά εμείς, τουλάχιστον 1 χρόνο μετά, όπως άλλωστε καθυστερήσαμε να έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Το θέμα ειναι τι ελλαστικότητα έχει η οικονομία μας...
Τουλάχιστον, ας ελπίσουμε η όποια κυβέρνηση να πάρει τα απαραίτητα θαρραλέα μέτρα που τόσο καιρό ζητά η χώρα μας για να αναπτυχθεί επιτέλους και σε άλλους τομείς πλέον του sea sun sex τουρισμού. Γιατί να κόψουμε την φοροδιαφυγή αποκλείεται!
Some gourmet pleasure
So I said to myself; you're in London for 3 years now, done quite a lot of partying, seen quite a few bars and clubs, from the rough The End, the memorable The Cross, Matter, Ministry of Sound to "posh" No5, Chinawhite, Wardour.
So its time for restaurants! Saturday booked for Clos Maggiore, a modern French Restaurant in the heart of London. Having done quite a lot of research, the place seems absolutely awesome; just look at their website and you'll be impressed! Also quite impressive is their 80 page wine list with most having a price well into three digits! However, the food seems to be quite affordable and with interesting combinations of flavors and dishes.
Review to follow... (As is Gordon Ramsay's quite soon!)
Summer 2009…
Its been a long time since my last post - feels like a whole life time of events have happened over the past few months. Where to start from?
Two years of living in Clapham have come to an end. Dimitris - my flat mate and good friend - has taken the leap and decided to move back to Greece, starting with the military service and moving on to finding a job and settling down. So May found me flat hunting, ending up in St. Johns Wood, a green, quiet and quite posh area of Northern London. Flat is good, slightly cheaper than Clapham, roomier but a bit more moody - the dark chocolate interior doesn't really reflect the limited london sunlight as it comes in from the windows. But you gotta love the mirrors in the bedroom and Regents park is a stone throw's away where I'm starting to become a regular!