Δύο τραγούδια με πολλές αναμνήσεις…
Μπλέ - Τον ίδιο τον Θεό:
Πάνω σου η γη ξυπνάει
ήλιος μπαίνει από παντού
κάθομαι και σε κοιτάζω
μη με φοβάσαι
Είσαι ακόμα από τον ύπνο
τ΄όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις πώς να σε προβλέψω
Ενα απ΄όλα τα βιβλία
που έχω μέσα μου βαθιά
του έρωτα φεγγάρια μαύρα το φωτίζουνΤίποτα δεν έχει μείνει
κι όμως όλα είναι εδώ
άφησέ με να αγγίξω τα μαλλιά σουΤον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σουΆφωνη η ζωή ρωτάει
τόση ομορφιά από που
βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια κι απαντάει
μόνο η αγάπη ξέρει τώρα έμαθα κι εγώ
πόσο ανάγκη έχω από την αγκαλιά σουΤον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σουΤίποτα άλλο εκτός από εσένα στο φως
τίποτα άλλο που να με σκοτώνει γλυκά
Αεροπλάνα και βαπόρια:
Με αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
και όμως εσύ δεν μας ακούς.Δεν μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές μες στις υπόγειες στοές,
ώσπου οι φωνές μας συναντάνε τις βασικές σου τις αρχές...Ο πατέρας μου ο Μπάτης ήρθε από την Σμύρνη το εικοσιδυό
και έζησε πενήντα χρόνια,σαν πρόσφυγας σε ένα κατώι μυστικό.Σε αυτόν τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί
κι οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή...Χτες το βράδυ είδα ένα φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνα
πάνω στην μοτοσυκλέτα
και πίσω τρέχανε σκυλιά...Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα,βάλε στα ρούχα σου φωτιά,
βάλε στα όργανα φωτιά,
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα,
η τρομερή μας η λαλιά...
October 31st, 2008 - 04:12
δεν ξέρω τι αναμνήσεις σου φέρνουν εσένα, εμένα πάντως το 2ο μου θυμίζει ένα κορυφαίο home video με πρωταγωνιστές Ρούλα – Κωνσταντίνο από τις ιστορικές μέρες του Lancaster! χε χε χε